Από τον συνάδελφο Γ. Μπενέα προέρχεται η παρακάτω επιστολή:
Οι ανακοινώσεις της ΔΑΚΕ ΕΛΠΕ από κάποια χρονική στιγμή και μετά χρίζουν ψυχιατρικής έρευνας.
Όχι ως προς το περιεχόμενο αλλά ως προς τις μεταλλάξεις και τις συμπεριφορές των συντακτών της.
Αυτά που έγραφα στον ΠΥΡΣΟ και σε άλλα έντυπα το 2004 – 05 και για τα οποία είχα κατηγορηθεί από τους συντάκτες των σημερινών ανακοινώσεων της ΔΑΚΕ ΕΛΠΕ, ωχριούν μπροστά στις ανακοινώσεις τους που με ρυθμό πολυβόλου εκδίδουν τελευταία.
Βέβαια όταν εγώ τα έγγραφα, γιατί όπως λέει και η παροιμία, «η μέρα η καλή φαίνεται από το πρωί», αυτοί με κατέκριναν.
Φαίνεται πως ήλπιζαν ή προσωρινά είχαν πετύχει μεγάλα πράγματα για πάρτη τους και τα έβλεπαν όλα ρόδινα.
Τώρα που έχασαν τα αυγά και τα καλάθια έγιναν λιοντάρια.
Γι αυτούς τότε ήμουν γραφικός, απείθαρχος, ανεξέλεγκτος, βιαστικός και αλλοπρόσαλλος… τώρα ψάχνουν για συνοδοιπόρους και συμπαραστάτες αλλά μάλλον είναι αργά γιατί τα πουλιά πέταξαν και δεν γυρίζουν πίσω στην φωλιά.
Τώρα τα βάζουν με την Κυβερνητική Πολιτική, με τις Κυβερνητικές Επιλογές, με τον Πρωθυπουργό και τους Υπουργούς που είναι εκφραστές της και με την Διοίκηση της εταιρείας, που ως ιδιωτικό μαγαζί πλέον, κάνει τις επιλογές που γουστάρει και καλά κάνει.
Θα έπρεπε να γνώριζαν το «κάλιο προλαμβάνειν παρά θεραπεύειν» αλλά δυστυχώς όπως έχω ξαναγράψει τα δύο μεγάλα κόμματα εξουσίας ήθελαν το μαγαζί να το δώσουν στον ιδιώτη και οι συνδικαλιστικές παρατάξεις που πρόσκεινται σε αυτά δεν κατόρθωσαν ή μάλλον δεν έκαναν τίποτα για να το αποτρέψουν.
Όσο για τις φωνές που προειδοποιούσαν αυτοί τις λοιδορούσαν.
Τώρα «είναι αργά για δάκρυα Στέλλα».
Τώρα το μαγαζί θα ξαναγίνει Petrola και όποιος πρόλαβε τον Κύριο είδε, οι άλλοι τα κεφάλια πάλι μέσα και άντε βρες κουράγιο για να ξανακάνεις αντάρτικο.
